Tag: Szczodre Gody

  • Opowieść o Kolędzie

    Opowieść o Kolędzie

    OPOWIEŚĆ:

    * O PRZEJŚCIU OD CIEMNOŚCI DO ŚWIATŁA, za ruchem SŁOŃCA

    * O ŚWIĘTOWANIU KOLJADY (KOLĘDY)

    * O WIELKIM I MAŁYCH TRZYŚWIATACH

    💝 Z życzeniami przepięknej wędrówki od Ciemności do Światła, od Nocy do Dnia, za ruchem Słońca, prosto do SIEBIE 💝

    Koljady (Szczodre Gody/Święto Godowe) – to słowiańskie święto przesilenia zimowego i bóstwa o tej samej nazwie.

    Oznacza cykl noworoczny. Jest to czas radosny, pełen optymizmu i wiary, czas transformacji. Dzień zaczyna górować nad nocą, światło przegania ciemność.

    W dniu przesilenia zimowego 20-21 grudnia do domów przywożone są snopki i lalki, śpiewa się pieśni – kolędy z życzeniami dobrego samopoczucia, radości dla domu i prosząc o prezenty – bochny chleba i ciasta, symbolizujące obfitość. Kolędnicy ubierają się jak niedźwiedzie, konie, kozły krowy, które to stanowią pradawny symbol obfitości.

    Rodzące się słońce pojawia się w postaci dziecka. Dziecko jest dyskiem/nośnikiem Słońca, od czasów starożytnych nazywanym Kołem. Dziecko przechwytuje czarownicę Zimę i zamienia Koljadę w wilka. Kiedy wilcza skóra zostanie zdjęta z Koljady i spalona w wiosennym pożarze, Koljada pojawi się w całej okazałości. I Słońce na wozie jest wysyłane na południe, by spotkać się z wiosną.

    Podczas gdy ludzie kolędują a śnieg skrzypi pod nogami, czarownice i złe duchy szaleją, kradnąc gwiazdy i księżyc z nieba. Wszyscy wypatrują/rozwodzą się nad małżeństwem, żniwami, potomstwem. Czekają wesela.

    KOLIADA, w starożytnej rosyjskiej pogańskiej mitologii, jest ucieleśnieniem zmiany rocznego cyklu, przesilenia zimowego, przejścia słońca od zimy do lata, nieuchronności zwycięstwa dobrych bóstw nad duchami zła.

    W tym czasie zaobserwowano najsilniejsze mrozy, zgodnie z pradawnymi legendami opowiadającymi o szalejących nieczystych duchach i złych czarownicach. Obchody Koljady z radością i optymizmem wyrażały wiarę starożytnych rosyjskich pogan w nieuchronność zwycięstwa dobrych zasad nad siłami zła. Aby pomóc Koljadzie pokonać i odeprzeć złe duchy, ci, którzy świętują jego dzień, rozpalali ogniska, śpiewali i tańczyli wokół nich.

    Po przyjęciu chrześcijaństwa optymizm i afirmacja życiowa uroczystości Koljady zyskały nową treść w celebrowaniu Narodzenia Chrystusa, a rytualne pogańskie zwyczaje przerodziły się w wesołą zabawę w czas Bożego Narodzenia. W tych dniach, jak również w starożytności, rozpalali ognie, a chłopcy i dziewczęta ubrani w hari (maski) koni, kozłów, krów, niedźwiedzi i innych zwierząt, przebrani, chodzili po dziedzińcach, śpiewali kolędy, gloryfikując Koljadę, przynosząc wszystkim dobro. Sławili gospodarzy, życzyli dobrego samopoczucia rodzinie i domowi, a do tego domagali się prezentów, żartobliwie przewidując zrujnowanie skąpca. Czasami same prezenty: biszkopty, bochenki nazywano Koljadą. Koljadę symbolizowały snopek lub słomiana lalka, które z piosenkami przynoszono do chaty na Boże Narodzenie.

    Imię tego rosyjskiego Boga Koljada, być może, jest dobrze znane wszystkim, ponieważ od Wigilii do dnia Velesa kolędnicy chodzili od domu do ​​domu i śpiewali pieśni kolędowe.

    Ale kim jest ten Koljada, co oznacza jego imię i dlaczego jego święto przypada na dzień przesilenia zimowego, nikt nie wiedział. Istniały różne założenia, według których podobno, Koljada to starożytny Bóg wesołych świąt, że jego imię pochodzi od słowa okrąg/kółko a kolędy mogą mieć coś wspólnego z czarami. W każdym założeniu jest część prawdy, szkoda, że ​​ludzie zapomnieli o wielkim nauczycielu życia. W starożytności jego imię zawsze było wymieniane obok Krysznia (Boga wiatru), nazywano ich małymi twórcami, w przeciwieństwie do wielkich twórców Roda i Svaroga.

    Kryszeń/Bóg wiatru/Energia Rodu przynosił ludziom ogień, nauczył ich, jak gotować święty napój i uratował ich przed fizycznym wyginięciem.

    Co zrobił Koljada?

    Urodził się 8500 lat temu (czyli w 7 tysiącleciu pne), aby ocalić ludzkość od duchowej degeneracji. Zbierając 60 arcykapłanów różnych narodów, Koljada zaczął nauczać zapomnianą wiedzę wedyjską. To było trzecie boskie objawienie dla ludzi.

    Pierwsze prawo życia dał Ród. Jego istota polega na tym, że życie jest nieskończone i wszechobecne, jest Wszechmocne. Życie na Ziemi powstało ze stopniowego zstąpienia Najwyższego na planetę, najpierw w postaci jego syna Roda, a następnie w formie Svaroga. W tym samym czasie świat został podzielony na trzy części: Prav (Świat Bogów/Nadświadomość), Jav (Świat Ludzi/Świadomość) i Nav (Świat Przodków/Podświadomość). Osoba, która istnieje w Javi/Świecie Ludzi, powinna dążyć do nieba/zbawienia. Powinna unikać Zła i Ciemności Navi.

    Drugie prawo życia dał światu Veles. To przejście ludzi od Ciemności do Światła, za ruchem Słońca.

    Trzecie prawo przekazał ludziom Koljada. Powiedział mędrcom, którzy zgromadzili się wokół niego o Wielkim Kole Svaroga, o Dniu i Nocy Svaroga, a także ustanowił pierwszy kalendarz (jego nazwa to “Kolędy są darami”). Innymi słowy, Koljada zabrał ludzi poza granice chwilowego istnienia, szczegółowo określając, jak porusza się czas i jakich zmian należy się od niego spodziewać. Nauczanie, określone w “Księdze Koljady”, mówi o Wielkim i Małych Trzyświatach.

    💝 WESOŁYCH ŚWIĄT życzę wszystkim oraz JASNOŚCI w CIEMNOŚCI i pozdrawiam, Małgosia 💝

    Tłumaczenie z języka rosyjskiego Małgorzata Daniło-Gorlewicz ze strony http://ruspravda.info/