SŁOWIAŃSKIE TRADYCJE WSPOMINANIA PRZODKÓW

Nowoczesnej kobiecie potrzebny jest solidy mężczyzna i zdrowe dzieci. W dawnych czasach wypraszano o to u Boga i u przodków ze swojego Rodu. W każdym rodzie byli silni przodkowie w linii męskiej i żeńskiej, i do nich właśnie zwracano się. Wspominanie Przodków – jest to stara tradycja, nawiasem mówiąc, nie tylko słowiańska.

W historii innych starożytnych cywilizacji, Chiny i Indie, jest również wyraźnie widać kult przodków i rytuałów upamiętnienia.

Na przykład, w chińskich i tajwańskich tradycjach jest cały rytuał „Yin Feng Shui” – z opisaniem metodyki odpowiedniego rozmieszczenia grobów dla pochówków zmarłych krewnych, żeby ród mógł rozkwitać i wzrastać/stawać się silniejszym.

W tradycji słowiańskiej jest specjalny rytuał pamięci o przodkach: Деды – Dziady lub Дзяды – Dziady (białoruska tradycja). Uważa się, że sobota – to dzień, kiedy dusze przodków przybywają na Ziemię i obserwują jak żyją ich potomkowie. My potomkowie, wiedząc o tym, przygotowujemy się do wizyty. Sprzątamy dom, przygotowujemy bogaty stół, ubieramy się odświętnie. Na stole, należy umieścić pamiątkowe dania: jak kutia i naleśniki, zapalamy świece. I jeśli Przodkowie są zadowoleni ze sposobu w jaki ich wspominamy/gościmy, pomagają nam w każdy możliwy sposób: w zdrowiu i dobrobycie, w ustanowieniu pokoju i ładu/harmonii w rodzinie.

Jeśli oni się rozzłoszczą, mogą także ukarać. Szczególnie obraża Ród zapomnienie, kiedy potomkowie ich już nie pamiętają. Prowadzi to do osłabienia i wymierania Rodu. Zazwyczaj dotyka to mężczyzn, przestają oni rodzić się w Rodzie, albo umierają, a Ród rozpada się/zamiera.

Oddzielnie wspomina się żeńską część Rodu Baby, a także Dziatki – zmarłych w dzieciństwie, i do 7 lat, nienarodzonych i abortowanych. Uważa się, że wspominanie Dziatków pomaga ich duszom dostąpić konstelacji Plejad, gdzie jednoczą się z resztą Rodu.

„Dziadami” ludzie zwali dusze wszystkich zmarłych krewnych, bez względu na ich wiek. O zmarłym na Polesiu mówili, że „spotkał się z dziadami” lub „chodzi z dziadami „. Świętowanie lub upamiętnianie odbywało się od 3 do 11 razy w roku, ale za główne uznawane było 5 dni sobotnich i czwartkowych.

Przodków wspomina się w gronie rodziny. Istnieją dowody na to, że jesienią wszyscy członkowie rodziny brali udział w rytuale Dziady i wówczas Dziadowie otaczali/poświęcali się całemu klanowi. Wspomnienia o tej tradycji z 1840-50-tych lat znajdujemy w artykule „Кривичские Деды” w wydaniu z 1927 roku, które można przeczytać i pobrać na dole strony. Jest także artykuł zatytułowany „Dziadkowie na Litwie” polskie wydanie z 1904 r., w którym są informacje o rytuale Bani w czasie świętowania Dziadów.

W dniu świętowania Dziadów, dusze przodków przychodzą zobaczyć, jak upamiętniają ich potomkowie, co robią w domu, w jaki sposób wychowują swoje dzieci. W tych dniach przygotowywane są obowiązkowe potrawy rytualne: kutia, potrawy mięsne, naleśniki. Nakrywa się stół odświętnym obrusem, zapala świece i wzywa się Dziady/zmarłych Przodków. Istnieje wiele zakazów i zabobonów, dla przykładu, siedząc przy stole nie należy stawiać nóg na poprzeczkach od nóg stołu, wykonywać ostrych ruchów i rozmawiać o obcych tematach/osobach z zewnątrz – nie związanych z rodziną. Dziadkowie są proszeni o pomoc i wsparcie w sprawach rodzinnych i światowych.

Niosący tradycję potomkowie mogą bez lęku świętować Dziady wraz z rodziną w domu. Przeprowadzanie rytuału poza rodziną z udziałem ludzi z różnych klanów i różnych poziomów postrzegania tradycji wymaga od prowadzącego specjalnej wiedzy i przygotowań. Praca jest prowadzona przez instruktora na różnych poziomach, w tym i na poziomie subtelnym/energii. Niewystarczająca siła i poziom ochrony osoby przeprowadzającej rytuał mogą uderzyć zarówno w lidera, jak i uczestników.

Przywódcą/prowadzącym ceremonię zawsze był najstarszy w rodzinie lub czczony jako głowa społeczności i rodziny w danym czasie. Odpowiednio przeprowadzona ceremonia w ścisłej zgodności z określoną datą przypisywana jest zdolności do pozbycia się chorób i rodowych klątw.

Z tradycją upamiętniania Przodków wiąże się wiele innych rytuałów, takich jak gimnastyka „Krzyżem leżeć” czy rytuał Bani.  

Tłumaczenie z języka rosyjskiego: Małgorzata Daniło-Gorlewicz ze strony Женская славянская гимнастика